Dünya; son 6 aydır neredeyse birbirini hiç tanımayan ama aynı kaderi paylaşan insanların yaşamlarına farklı ev sahipliği yapıyor. Bu insanların birbirleri ile ne dostane, ne arkadaşça, ne düşmanca, ne de ortak olan farklı bir ilişkisi var. Sadece son zamanlarda aynı kaderi paylaşan yabancılar. Acının ya da sevincin rengi yoktur. Acı da sevinç de dünyanın her yerinde aynı duyguları içerir. Tepkiler farklı olsa da hissedilen duygular aynıdır. Paylaşılan bu ortak kaderden sanırım kimse memnun değildir. Dünyanın her yanı maskeli insanlarla dolu. Her an ne olacak endişesi ile yaşamak zorunda olan herkes için zor bir sınav.
Hayat siz plan yaparken başınıza gelen şeylerden ibaretmiş. Biz plan yaparken hayat bize hep gülermiş. Kim bilir altı ay önce ne planlar yapıp ne hayaller kurmuştuk. Hepimizin birbirimizden habersiz ayrı bir şekilde yaşadığı hayatlarımız; birden hepimizin aynı şeyleri yaşadığı hayatlarımıza döndü. Ayrı olan çok şey aynı oldu. Aylardır bir sistem içinde yaşamaya başladık. Hayata dair çok şeyi değerlendirmemize vesile oldu. Aynı şeyleri farklı yaşayan insanlar olarak her şeyin fani olduğunu gördük. Ama kısa bir süre. Kısa bir süre çok farklı olduk. Aynı kaderi paylaşan birbirini tanımayan kişiler olarak aynı refleksi gösterdik. Yardımlaştık, yardımcı olduk, yardım çağrıları yaptık, sevgi ve saygının anlamının en çok anlaşıldığı günleri yaşadık, sevinci ve acıyı tv ekranlarında yapılan açıklamalarla aynı anda yaşadık. Yeni normalleşme ile birlikte sanki yaşanan her şey unutuldu. Tekrar yeni planlar yeni hayatlar kurulmaya başlandı. Tabi ki bakınca plan yapmak yeni hayatlar kurmak normal. Normal olmayan ise son altı aylık yaşanmışlıklara bakarak onlardan ders çıkararak bir plan yapmak ve hayat kurmak için adım atmamak. Tanımadığımız onlarca insanla kader birlikteliği yaptık. Ne çok şey gördük ne çok şey yaşadık. Belki de hepimizin ortak sınavı idi bu ve insanlık sınavdan geçmeye devam ediyor. Aslında sınav daha yeni başlıyor. Yaşadıklarımızdan ders aldık ve sınava başladık. Artık daha bilinçli planlar yapmak gerek ki hayat bize gülmesin. Gerçekçi planlar yapmak gerekiyor. Aynı kaderi paylaşan milyonlarca birbirine yabancı insanın ortak plan yapma zamanı artık. Yaşadığımız yerden başlayarak dünya da ne kadar mazlum, aç, fakir, ihtiyaç sahibi insan varsa yalnızca bu süreçte değil; artık hayata dair yaptığımız planların içinde onlara da yer vermemiz gerekiyor. Yaşamak kadar yaşatmakta önemli. Yaşattığımız kadar bizde yaşarız. Karanlık hayatların renkli rüyaları olmaz. Hayatlarımızı aydınlatarak tanıyalım ya da tanımayalım herkes birbirinin renkli rüyaları olsun. Birlik ve beraberliğimiz rengârenk olsun. Son zamanlar gösterdi ki aynı yolun yolcusuyuz. Yolumuz iyilik olsun.
Sağlıcakla kalın.