HERKESİN ANKARA’SI FARKLI İŞTE.

Ankara da yaşayan insanlar için ne farklı idi hayat. Çocuklar ve gençler okula gitmek için, çoğu kişi işe gitmek için, çoğu sevgililer buluşmak için, ekmek derdinde olanlar ekmek için vs. neler neler sokaklara dökülürdü. Bir koşuşturma her yerde. Bir yetişme telaşı akıp giden zamana karşı. Herkes için farklı hayatlar herkes için farklı cadde ve sokaklar. Her tip insanın bir arada olduğu gibi her çeşit lüks evin lüks arabaların yansıra eski arabalar ve gecekondularında olduğu yer. Bütün çeşitliliği ile ne güzel Ankara. Her gün işe giderken çoğu şeyin aynı olmasına rağmen ne çok şey yaşatır ve öğretir Ankara. Sokaklarda işe giden işçiler, koşuşturan öğrenciler, seyyar satıcılar, düşünceler ve düşündüren ne kadar çok yaşanmışlıklar. Yaşadıkça yaşanılan şeylere duyulan özlemler. Ankara’yı özlemle özlemek gibi bir şey var artık.

Evet, bu günlerde belki en çok hissettiğimiz ve en derinden yaşadığımız duygu özlemle özlemek. Zorlu ve sıkıntılı korana günlerinde neleri özlemle özlemiyoruz ki. İşe gitmeyi, okula gitmeyi, koşuşturmayı, çoğu zaman o çekilmez trafiği, park yeri aramayı, sabah alarmı ertelemeyi, kalabalık sokaklarda yürürken onların arasında kaybolmayı, elimizde seccade Cuma namazına gitmeyi, ansızın anne ile babamızın kapısını çalmayı, evladımızın istediği bir şeyi alamam deyip akşam alıp götürmeyi, yediğimiz yemekleri ve masada sofra muhabbetlerini, gereksiz konuşmaları, sokaklarda hep aynı müzikleri söyleyenleri ve onları alkışlayan kişileri gibi ne çok şeyleri özledik. Ne çok özlemişiz yapacağımız şeylerin hayalini bile kurmayı. Hayal kurmanın bile zor olduğu şu günlerde. Oysa sıkıntılı bu zamanlarda yaşananlardan sonra bakınca ne çok zenginmişiz. Ne çok şeyimiz varmış. Hayatımızda ne kadar çok yer ayırıyormuşuz özlediklerimize. Çok yeri varmış bizde. Elbet bir gün hayat devam edecek. Herkes kendi Ankara’sını yaşamaya başlayacak. Tekrar herkes Ankara’sına kavuşacak. Yine aynı şeyleri yaşamaya devam edeceğiz. Ama herkes Ankara’sının kıymetini daha çok bilip yaşayacak. Daha bir dikkatli bakacak her yere. Özlediğimiz her şeyi daha bir ciddiye alacağız. Hayatımıza farklı anlamlar yükleyerek yaşayacağız. Özlem özlemekle birleşince aslında çok şey öğretti bize. Öğrendiklerimizle tekrar yeni hayatımız da sınavlara başlayacağız.

Sıkıntılı günler yaşardığımız bu günlerde herkes kendi Ankara’sını yaşarken inanıyorum ki bütün özlemler yerini kavuşmaya aldığı zaman her şey çok başka olacak. Her şeye bir başka bakılacak. Hayata sadece bakmak yetmeyecek. Anlam yükleyeceğiz bakışlarımıza. Çünkü anlaşılan hiç bir şey eskisi gibi olmayacak. Eskisi gibi bakıp yaşamak hareket etmek çok üzebilecek belki de bizi. Her şey bitip hayat bir nebze de olsa normalleştiğinde herkes yeniden kendi dünyasının yaşantısını şekillendirecek. Herkesin bir Ankara’sı olacak içinde büyütmeye başladığı. Sınırlarını, özlemlerini, önceliklerini kendi belirlediği bir Ankara’sı olacak. Eskiye dair ne varsa yeniye uyarlanarak yaşanacak. Yaşantımızın fon kısmında hep eskiler çalsa da başrolde artık yeni yaşantımız yerini almaya başlayacak. Özlemler kimi zaman kavuşmaların habercisi iken bazen da bir daha kavuşamamanın başlangıcı olabilecek. Belki iki ay öncesine kadar yaşadıklarımız sondu ve hiçbirimiz bunun farkında değildik. Her eski her yeninin başlangıcı oluyordu hayatımızda ve biz yaşadıklarımızın acaba hangi filmin fon müziği olduğunu bilmiyorduk bile.

Herkesin yaşadıklarının ortak; yaşamlarının farklı olduğu bu günlerde güzel şeylere ihtiyacımız var. Birlik beraberlik gibi, anlayış gibi, sevgi gibi, en önemlisi vicdan gibi. Herkesin Ankara’sı farklı olsa da farklı şeyler yaşasa da gördük ki; ömür dediğin bir varmış bir de bakmışsın ki yokmuş. Kim bilir yaşayacağımız ne kadar acılarımız ne kadar sevinçlerimiz var… Herkes içindeki farklı Ankara’sını yaşayarak görecek ve göreceğiz. Umarım bu kötü günleri atlatmak ve özlemle özlediklerimize kavuşmak için gün sayıyoruzdur.