Bazen hayattan beklemeyin bir şeyleri. Kalbinizin bir daha öyle heyecanla atması için. Beklemeyin bir daha eskisi gibi olmaz diye. Bir daha olmaz sevmez kırıldı vs. diye düşünmeyin. Kırılganlıkları ve kırgınlıkları kabullenmeye çalışın. Ama en önemlisi yolun sonunda iyi düşünün. Düşünün ki sonra deyin şükürler olsun ben elimden geleni yaptım. Yıllar boyunca yaşadığınız kırgınlıklar sizi büyüterek bir olgunluk dercesine getirecektir. Tabi ki ilk zamanlar o olgunluğa erişirken zor gelecek. Değer mi cümlesini çok kullanacağız. Aman boş ver benim de bir hayatım var diyeceksiniz. Bütün bunlara rağmen gerçeğin hakikati ile karşılaşacaksınız. Ne olursa olsun sevmek ve hissettirmek gerekliliğini anlayacaksınız. Hücrenize kadar hissettiğiniz şeyin hayatınıza verdiği değeri onu sevmeyi bırakmamak gerçeği ile yüzleşerek anlayacaksınız. Ama bunu göstermekten çekinmemek gerçeğini anladığınızda, geç olmaması son derece önem arz eder. Denemek lazım. Biz bizi sevenlere yönelmeliyiz. Sevmenin ve sevginin bir ilaç olduğu gerçeğini bilerek. Hayatımız boyunca hata yaptığımız çok şey olabilir. Bunları yapmış olmanın kötü yanında belki öğrendik ki acı ile sevginin eş değer olduğunu. Aslında bir gerçek gördük ki gidenlerin kazanan değil kaybeden olduğunu. Kin ve nefreti bir kenara bırakıp severek kazanmalıyız. İyi düşünen kimsenin kaybetmediği yerde sevgi yolunu bulur gider. Kalbimizin sevgi ve merhametle dolduğu günleri yaşamak dileğiyle.