Aslında başlığa bakınca insanların çok az kısmı için geçerli olan bir cümle. Sayıları çok fazla olmasa da hayatta sürekli kendinden ödün veren bir grup mevcuttur. Bu insanlar yaşamları boyunca hesap kitap için de olmadan sürekli her yere yetişmeye çalışırlar. Zamanından ailesinden kendinden ve çoğu şeyden fedakârlık yaparlar. Sürekli bir şeyler yaparlar ve en sonunda Allah rızası için yaptıkları göz önündedir. Menfaat nedir bilmezler. Hep dua etsinler yeter derler. Çok şey verirler, karşılığında ise bir Allah razı olsun kelimesi yeter onlar için. Yani bin verir bir alırlar çoğu zaman.
Aslında başlıktaki cümlenin aslı BİR VERİRSİN BİN ALIRSINDIR. İçinde bulunduğumuz zaman o kadar değişti ki bir veren olmadığı gibi bin verenin de maalesef değeri kalmamış. Bir veren vermediği için hor görülmezken bin verene ise yapması gereken bir göreviymiş gibi davranılması ne kadar içler acısı. Oysa toplumun bu kadar değerlerini kaybetmeye başlamış olması gelecek adına hayra alamet değil. İnsanlar, içten, reklam yapmadan bir şeyler yapması gerekirken yaptığı bir tane küçük iyiliği herkese duyurmak adına neler yapıyor. Diğer yandan bin tane iyilik yapanda bir Allah razı olsun cümlesine hasret gidiyor.
Bu ilişkilerin hepsinde geçerli. Bir taraf kendinden bir şeyler verirken karşı taraf sanki yapması gerekli gibi davranıyor. Sadece kendi menfaati doğrultusunda olumlu ya da olumsuz tepki verebiliyor. Sürekli bu durumda olan insanlar ise bencillikte tavan yapıyor. Hep bir şeyler vermek durumunda olan kişi ise artık bir şey beklemez oluyor. Allah razı olsun cümlesi söylenmese bile çekip gidiyor. Üzülmüyor belli bir süre sonra.
Hayatımız boyunca ilişkilerimizde bu durum çok zararlı bir hale gelmeye başladı. İnsanlar verdikçe saf yerine konulmaya ve kullanılmaya daha çok başlandı. Duyguları istismar edilmeye, kendileri de zarar görmeye başladı. Bu zarar hem maddi hem de manevi açıdan olmak üzere birçok alanda gerçekleşmeye başladı.
Bin verirsin bir alırsın anlayışından çok bir verip bin gelmesi daha güzel. Bizlere destek olan her şeyimize koşan insanlara karşı anlayış gelişmeli. Sürekli onlara yüklenmek olmamalı. İyi niyetlerini kullanmamak gerekir. Onların bize attığı adımlara bizde bütün iyi niyetimizle karşılık vermeliyiz. Herkese Allah rızası için davranarak adaletli bir hayatı yaşamak için dikkat etmeliyiz. Hayatta herkese eşit mesafeden bakmalıyız.
Hayatı yaşarken bin defa verip bir alan insanlara karşı iyi niyetli olmak gerekir. Ki paylaşımda her daim içten olup bir verip bin toplamak Allah katında herkese nasip olmalı. Biz niyetlerimizi kontrol edip bir verip bin toplayalım. Eğer bin verip bir alacaksak ta Allah iyilerle karşılaştırsın ki üzülmeyelim. Gerçi Böyle olması gerekiyormuş deyip içimiz yansa da hayat bize öğretti bu durumu. Verilen emekler, geçirilen zamanlar gösterdi ki; gözü kapalı feda ettiğimiz ne varsa bizim olmadı çünkü.
Sağlıcakla.