Tüm hikâyelerimizin ardında annemizin hikâyesi yatar. Çünkü bizim hikâyemiz onunkiyle başlar. Bu hikâyede belki de kalp ritmi daha bir başka, daha bir anlamlı atan tek varlık anne olsa gerek. Annenin kalbi her daim evlatları için atar. O kalp öyle bir kalptir ki evladının acısını mutluluğunu gülmesini ağlamasını bilakis her türlü dünyasını hisseder ve en derinliklerinde yaşar. Anne evlat için candır. Evladın her şeyidir anne. Sığındığı en büyük limandır. Güvendir anne. Cesarettir anne. Kocaman bir dağdır anne. Kısaca ne büyük sevdadır, ne büyük vatandır anne.
Bu yaşıma gelene kadar annemin gölgesi elleri her daim üzerimdeymiş gibi yaşadım. Hayatımız boyunca dik durmaya çalışsak da; çoğu zaman da bazı şeyleri içimde yaşayarak sustum. Annemin sözleri her daim kulaklarımda idi. Ne ona ne de yaşadığım hayata olumsuzluklar yüzünden asla isyan etmedim. Çünkü annem tevekkülü öğretti bana. Belki çok sakin bir çocuk değildim küçükken. Ama kimseye zarar vermedim. Kimseden de ona laf gelmesin diye yaşadım ben. Çünkü bunların önemini kıymetini sen öğrettin annem. Hayatı sen bildim. Her şeyin bir anlamının olduğunu yapılan iyiliğinde kötülüğünde karşılığının olduğunu öğrendim o sabırla anlatan dillerinden. Hayatın bir imtihan olduğunu inişli çıkışlı günler geçireceğimi öğrettin bana. Sana bakınca annem ne dik durdun bu hayatta. Ne zor şartlarda çalıştın. Zor günlerin biteceğine olan inancı aşıladın bize. En önemlisi de anne saygıyı öğrettin. Büyüğe saygının küçüğe sevginin hayatta güzel yollar açacağını öğrettin. Anne kelimesinin dört harften ibaret olmadığını sayfalarca kitap yazılabileceğini gördüm seninle. Hikâyenin devamı olmak ne güzel benim için. İyi ki senin evladınım annem. Tüm annelerimizin ellerinden öpüyorum. Anne bir kalptir. Yaşamı boyunca evlatları için ne pahasına olursa olsun hayat pompalayan bir kalp.
Ve anne Yemek koyulurken “bu kadar yeter” dedikten sonra bir kepçe daha koyan kişidir. Ve o her şeye değerdir. Yedirdiğin ekmeğe katı; içirdiğin ayrana asla duru demem annem.
Bu anneler günü benim ve herkes için daha bir başka özel. Karantina günlerini yaşadığımız bu günlerde ellerini öpemiyoruz. Teknoloji ne kadar gelişse de biz onlarla görüntülü konuşup iletişim kursak bile hep eksik olacağız. Teknoloji bize o samimi içten sarılıp elini öptüğümüz sıcaklığı veremeyecek. Özlem devam edecek. Annelerimizin bize olan büyük sabrını biz de bu zorlu günlerde yaşayacağız. Sabredeceğiz. Sevdiklerimize zarar vermemek için bu anneler gününde buluşamayacağız. Ama şunu biliyoruz ki bu günlerde uzaklaştıkça yakınlaşacağız. Annelerimizin hayır duası ile birlikte yetiştirdikleri güzel insanlar sayesinde de bu zor günleri atlatacağız. Tüm annelerimizin gününü kutluyorum. Bu zorlu karantina günlerinde evlerine dev bir dünya kuran annelerimize selam olsun. Ellerinden öpüyorum.
Şu korona günlerinde yazınızı okurken annemi yanımda var ettiniz teşekkür ediyorum.
Annelerimizin günü kutlu olsun .